Ik ben PAS RADIJS

De doolhofkern in het maïsveld van Pierlapont was van in het begin duidelijk zichtbaar doordat de boer er niet gezaaid had en het braak bleef liggen terwijl rondom de zaden kiemden en de stengels de lege plek ommuurden. In de zomer rijpen de kroppen en in de herfst zal het gewas zich weer toeplooien en verdorren. En in de winter zal alles afgestorven zijn, schijnbaar dood, het afgeworpen zaad zal wachten in de kluiten aarde of zal de volgende lente weer gezaaid worden.


Aan de kunstenaars werd gevraagd een imaginaire doolhofwebknoop uit het firmament te plukken en het een plek te geven vanuit een eigen beleving van labyrint-doolhof en betekenis van tuin-paradijs en zo een kleine micro-universumbel te “scheppen”. Zo ontstonden er 9 dwaalwerken: 8 individuele installaties en een gezamenlijke centrale constructie.



PARADISE LOST


In alle culturen wordt het verhaal doorgegeven van het Verloren Paradijs: het verlies van onschuld, van een idyllische mooie wereld, van een land van overvloed, van een verrukkelijk oord nog ongeschonden door menselijke interventie, van een besloten ruimte voor ongebreidelde fantasieën en lusten of juist uiterst zuivere en mystieke overgave …


In de oude religieuze boeken wordt verteld hoe de mens verdreven werd uit de Tuin van Eden na het eten van de Boom van kennis van Goed en Kwaad waardoor hij het Paradijs van onbewuste Eenheid verloor en de wereld van de dualiteit (afgescheidenheid) betrad. Het verlangen naar die mythische plek en naar verbinding zeurt diep in onze botten.


Ondertussen hebben we de paradijselijke staat van de aarde verknoeid in naam van rationaliteit en efficiëntie. Een apocalyptisch verloop lijkt de enige ontknoping.


Voor de constructie van de doolhofkernen werd afgedankt materiaal van het boerenerf verzameld en getransformeerd naar een doolhofvoorstelling: diepvriezers, een paardenkar, een hooiremorque, een volièrekast, een hondenren, vogelkastjes, een droogkast, stoelen, flexibele buizen, een paardenzadel ….



PARADISE REGAINED


Het wordt tijd dat we stoppen met de andere te beschuldigen, met wachten op maatregelen van autoritaire systemen, … het was niet Eva die Adam verleidde. Hij wist goed genoeg wat de gevolgen zouden zijn nog voor de sappen over zijn kin vloeiden. Iedere mens heeft de keuze en is verantwoordelijk voor zijn eigen daden.


Het gebruik van gerecycleerd wergwerpmateriaal voor de constructie van de dwaalwerken moest gecombineerd worden met natuurlijke grondstoffen. Niet als camouflage maar vanuit het gehele creatieconcept.

Ik ben PAS RADIJS



Een wandeling door een maïsdoolhof op de boerderij De Pierlapont in Zedelgem waarin 9 dwaalwerken werden gerealiseerd door KNEPH, kunstatelier voor insiders en outsiders.


De jongste “schepper” was 7 jaar, de oudste 48. Gedurende een week werd intensief gewerkt vanuit verdieping van en verbinding met de thema’s doolhof-labyrint, tuin, (pas-geen) paradijs, radijs, ….


Het belangrijkste verschil tussen een labyrint en een doolhof is de weg: het labyrint in de oudste vorm heeft één weg, één pad, één ingang; het doolhof is complexer en bevat talloze paden en vele mogelijkheden om te dolen. Beide (ze worden hier door elkaar toegepast) brengen de wandelaar met zijn vele wendingen en doodlopende wegeltjes in de war.


De kosmos wordt van oudsher voorgesteld als een doolhofweb met talloze knopen die onderling verbonden zijn met draden. De kern is een belangrijke plaats van loutering, transformatie en confrontatie.




 




De HANGAR


Platte Lo straat 3

3010  Kessel Lo


016 35 09 30

ilse@chello.be

theodoor.de.roey@gmail.com

CONTACT


IIlse Wijnen: 0487 24 84 05

Theo De Roey: 0476 93 14 33

ilse@chello.be


lidmaatschap 25 euro/jaar

Alle financiele steun is welkom!

BE56 0016 3759 1988

Copyright © All Rights Reserved