Park Poetik

الحيتان  الكبيرة تبتلع  الاسماك  الصغيرة  سرا وجهرا

و تغتسل بماء البحر كزجاج  البلور  الناعم ،   وترقص بنبض  التيار  الحالم.

تطارد صدى الامواج الخجولة و زبد الشواطئ

و  سيظل البحر  دافئا و عنيدا وفيا للجميع 

وعبره يتلون الشعاع بين خرير الماء كاغنية ناعمة ملهمة 

Nog nooit zat ik op een wolk die roze was. 

Tot ik hoorde waar jij zou zijn, wist ik zelfs niet hoe dat kon. 


Daar onder die boom, waar wij stil naast elkaar 

zagen dat we vanzelfsprekend konden zwijgen, 

zolang de boom maar fluisterde dat we mochten zitten blijven.


Aan jouw zijde zag ik witte wolken roos kleuren 

waarna je mij zachtjes toonde hoe ogen zich best sluiten

na diep staren, 

waaierden

                                 we       weg  

                                                                       wolk aan wolk. 


(Eng.) Big fish secretly and openly swallow small fish
And then spray them like fine crystal glass on the seawater

that dances with the dream pulse of the current

The echo of shy waves foams over the beaches

The sea remains warm, stubborn, loyal to everyone

A reverse beam shines through it like a soft, inspiring song

Et tu cours tu cours vers où dis vers où tu cours dis ? 

tu cours tu cours tu ne te retournes pas vers où ? 

tout te semble possible et tu cours vers tout ce qui est possible

et tu cours cours tu cours

et à côté de toi un autre court une autre court et court

et vous courez courez  vous courez

vers où dis vers où où courez-vous ?

vous courez sans vous retourner et tout vous semble possible

et tu nu choisis rien d'autre que la course vers

tous les possibles vers où dis où où vers où ?

allez cours dis cours cours

sans retour cours dis cours

vers cours vers

(l'abîme)

من نبض ذرات تلال الصحراء الهشة

تتخلق كائنات غامضة بلون الضوء السمفونى، وبسرعة الرموش

ترفرف مثل بركان من ورد ، باجنحة من حرير مزركش 

تعانق الاحلام همسا ونبضا ناعما ،

ترقص على مد البصر ثم تسيل كشلال من اغنيات دافئة

تعانق امواج الريح وصدى الذكريات .

Zoals jij ontstaan bent in de gedachten van ons, de zoekende mensen, zo besta jij, wij denken aan Magritte, jij staart ons aan 

en weet niet eens wat een pijp is. 

We zijn niet bang van jou. Ondanks je kracht. 

Jij laat ons staan en trekt de wildernis in. 

De jungle van de metropool.


Die wir war van allemaal mensen samen die wij grootstad noemen.  

Zijn wij nog wel homo sapiens sapiens? 

Of zijn wij geëvolueerd naar de homo n’importe quoi?


Wij snijden door het vlees 

van de stad met alle messen die we hebben, 

wij wanen ons meester of weten niet in welk onvindbaar gat gekropen. 


Laat ons landen. Op elkanders handen. 

In elkanders ogen.


Laat ons stilstaan en in oren fluisteren ‘ik heb een roze gorilla gezien.’ 

En laat ons dan lachen. Zodat er sterren ontstaan bij ons twinkelende afscheid.

et tu souris sous tes étoiles artificielles

et tu souris sur ta terre en béton

tu souris dans l’écran de ton horizon

tu souris devant ta nourriture instantanée

tu souris apprivoisé par l’homo n’importe quoi

tu souris en courant tu souris en marchant  

tu souris en ne te retournant pas

tu souris à côté de celle qui sourit comme toi

tu souris en ça va ? oui ça va et toi ? ça va merci

et l’animal sauvage qui court à contresens sourit à pleines dents

et quand tu chantes dans la pluie assis au bord du vide, tu pleures, 

une cascade de chansons chaudes,

on croit que c’est la pluie,

l’animal en effroi ne pleure pas.

(Eng.) And you say you’re an Angel….?

From the pulse of atoms of fragile desert hills

mysterious creatures create the colour of symphonic light,

and suddenly the eyelashes flutter like a volcano of roses,

with wings of silk ribbons

dreams embrace a whisper and gentle throbbing waves,

She dances for herself and then runs like a cascade of warm songs

to embrace echo memories with a wind tide.


 

يلملمون حقائبهم القديمة بين جثث القصائد المهشمة

متسولين بين ألسنة زبد البحر 

يحلمون بظل معطر بنكهة الياسمين وقطرات حياة 

يركبون الامواج  فى ليل دامس حيارى 

ويرقصون فى طابور الرحمة  الحزين

Daar staan we dan weerom, op straat. 

Elke dag stappen we de deur uit.
Al kan het dagenlange binnenblijven ook een optie zijn. 

Gaan nu! De hoek om! 

De straat met al zijn kleuren naast het onwrikbare  grijs. 

Kronkelend of net kaarsrecht. 

Zo is het ook met ons gemoed gesteld. 


Wij, mensen kronkelend kaarsrecht 

zoals een kleurrijke reuzenworm krioelen wij door elkanders kop en staart.


In zijn meest ideale staat is de straat 

een danstapijt waar wij met zijn allen 

net op passen, met nog wat plaats over. 


Plaats voor improvisatie, spektakel, op de plaats rusten, dansen, vrolijk wegdromen

met ogen gesloten, speels verdwalen, 

in elkanders ogen en ongemaskerde mond verdrinken. 


En uiteindelijk landen achter al die verschillende deuren, terug naar onze dansloges. 


(Eng.) They pick up their old bags among the corpses of broken poems.

Beggars between tongues of sea foam.

They dream of a shade scented with jasmine flavors and drops of life.

They ride the waves on a dark, confused night

And they dance in the line of sad mercy.

où va-t-on dis où va-t-on

on danse sur les trottoirs

notre monde s’effiloche

tu me touches tu ne me touches pas

touche-moi

tu me prends tu me jettes

ne me touche pas

nos bouches s’éparpillent sur l’asphalte

miettes muettes

où va-t-on dis où va-ton

notre monde s’effiloche

la beauté est dans la rue

nos bouches s’éparpillent sur l’asphalte

on les jette comme des vieux mouchoirs

et nos visages sont muets

la nature s’effiloche

on danse la beauté qui se jette

on danse la beauté qui se jette

tu t’éloignes de moi touche-moi

je cueille sur les trottoirs nos bouches muettes

miettes du monde qui s’effiloche

et je danse

avec toi

 

رجل ممغنط بأبواق المدينة،

يتماوج كالبركان ويتلألأ  بلون يائس. 

يجرى خلف الظلال المتحركة 

يبحث عن بطولات خلف الجدران الغامضة بزمجرة الرعود وسراب

 الآنكسار.

 

الشاطئ المالح يتمدد مقوس على حافة الشمس، مرسوما بنبض الذكريات العميقة

مثل لعبة مكسوة بريش النورس الناعم، مبللة بفقاقيع التيار  وهمس الريح ، وساعة الماء تدق صفر ، صفر، صفر ، صفر



                                                                     

(Eng.) A man, magnetized by city trumpets,
Spewing like a volcano
And sputtering colours without the gleam of hope
Runs behind moving shadows
And in vain seeks traces of heroic deeds
Behind the enigmatic walls
Of thunder roars and broken mirage


The salty beach stretches curved at the edge of the sun,
drawn with the pulse of deep memories
Like a toy clad with soft seagull feathers,
wet with bubbles and whispering of the wind,
and the water clock is ticking zero, zero, zero, zero

Mag ik deze dans van u? 

Of hebt u geen tijd? 

Danst u nooit? 

Past dat niet bij uw verheven status? 


Hebt u gehoord van de mensen die niet meer mogen dansen? 

Kom geef uw hand, kijk naar mijn voeten. 

Laat mij u maar even tonen wat 

de vooruitgang is van de juiste noten 

op deze dansvloer des levens. 


Sluit uw ogen nu maar, 

De vooruitgang zit in de hiel op de juiste

plaats zetten, de blik over de heuvel sturen. 

Wegwaaiend accuraat.


Zoals wij nu kijken, kijken wij. 

Zoals de diepte in ons kijkt 

kijken wij zelden terug. 


Tenzij de diepte in ons aan land komt.

Onze drooggelegde oevers overspoelt. 

Dan staren wij ontdaan naar 

datgene waarvan wij 

menen te  voelen 

dat het niet voor onze ogen 

bestemd is - tot wij 

ons kijken zien 

ons zien kijken. 

en zo tot het inzicht komen

dat onze diepte 

voor onze neus staat, waarna

wij onze fantasie 

recht in de onbestaande ogen kijken. 

Knipperend. Zoals tegen de zon.


انا وانت نتدفق عشقا مثل شلال من احساس، ترسمنا الأنوار بستان من ورد ساحر ، نذوبوا بوهج العناق
مثل جزر ،مرجانية حالمة تحت خيمة
 السماء الزرقاء، نسكر فى عناق طويل لا ينتهى حتى الثمالة.


عندما يظلننا المساء 
احس بك بين زراعى اسطورة مخملية لا تشيخ ،
وفاكهة فضائية المزاج ،
استنشقك عطر من ممالك القرون الأولى ،
وادور حولك بلا توقف 
كشجر الاكسير يراقص نوافير المطر الفضى بعناد ورغبة.


(Eng.) Me and you, flowing in love like a waterfall from a feeling,
the lights draw us a grove of magical roses,
melt with the glow of embrace like islands,
dreamy coral under a tent of blue sky,
we get drunk in a long, never ending embrace.


When the evening overshadows us
I feel you are the grower,
that you are a velvet legend
who does not age,
There is a fruity mood in the room,
I breathed in a fragrance
that comes from the kingdoms of the first centuries,
And without stopping you keep spinning around me
While dancing you spray like a fountain
The elixir of life of silver rain with stubbornness and desire.

et dis

peut-être est-ce le temps

de notre disparition

écoute

tout apparaît et tout palpite

tout disparaît et tout ondule

tout est calme écoute

le vent de maintenant

sera là après nous

écoute

le vent d’avant nous nous traverse

le vent d’après nous nous respire

et c’est toujours le même vent

le vent nous relie et nos coeurs palpitent

avec les feuilles et les racines

pas pas pas nos pas que terre porte

la terre porte tout ce qui vient de terre

poussières nous serons cette terre qui porte

tout ce qui apparaît et tout ce qui palpite

écoute

peut-être est-ce le temps

de notre disparition

souris

le monde sans nous vit et ondule

le monde sous nous

rampe hors de son trou

le monde sous terre

envahira les rues commerçantes

et les parkings des supermarchés

la vie du dessous grouille

disparaissons

tout est là

vent vent vent

vent avant nous

vent après nous

respire

le monde s’effiloche

et notre pas s’efface

et ton rire est le vent

qui soulève le monde

                                                                     

Daar staan we 

Zij 

Aan 

Zij 

Schuifelend over onzichtbare 

moerasgrond zoeken 

wij elkanders ogen 


Zouden wij vergeten zijn? 

Hoe elkaar uit te zwaaien? 

Ooit zag ik een open kist. 

Een opgebaarde legende. 


Een kleine jongen van tien 

schreef op de kist 

‘MIjn Held’. 


Later volgde een vreugdevuur. 

En we dansten allen samen. 

En hij danste mee. 


We lachten en namen afscheid. 

We vergaten hem nooit meer. 


Een delirium ontstaat zonder dat het 

daar om vraagt.
Het kent geen tijd, 

maar neemt ze des te meer. 

Er is altijd weer een feest. 

Feest is het summum 

van het leven an sich. 

Een echt feest, zonder maniërisme 

Beat na Beat 

Op een strand, 

de voeten in de branding. 

Een goed feest stompt je 

de maag of vlijt zich rond je nek. 

Feest moet ooit stoppen. 

Maar er is één feest dat blijft duren

zolang je ademt, en dat is het feest

waar je nog niet bent geweest. 


Feest!


Als je dan 

na alles tot je te hebben genomen. 

Je ogen sluit. 

En de gletsjer in je hoofd 

langzaam verder smelt

vervelt je eindigheid ongezien verder. 

Maar elke seconde is een contrapunt. 

Elke ademtocht knikkert je bestaan 

verder door de volgende bocht 

in je bestaan. 


Gezichten slapen nooit.

Ook niet als het smeltwater alles overspoelt.

et tu ouvres les yeux

le silence danse autour de toi

allez viens

on danse avec le silence

Olé olé

c’est une vague où tu te jettes

allez viens viens

sauvages

on caresse toutes les plages

où le silence danse

et le doute en ressac fissure ton regard

Olé olé

je te le dis

comme le dit  Gertrude Stein

en ce temps-là le monde était rond

et l’on pouvait tourner tout autour

en rond et en rond et en rond et en rond

Olé olé

c’est une vague où tu te jettes

allez viens viens

sauvages

on caresse toutes les plages

le silence danse

où le silence danse

danse vague

danse fissure

danse malade

danse vivante

danse doute

danse distance

danse cercle

allez viens je te dis viens

danse danse  oh oui danse